ده‌سپێک l مقالات l هه‌واڵ l به‌یاننامه‌ و ڕاگه‌یاندن l سکرتێری گشتی l چاوپێکه‌وتن و وتووێژ l چاند و هونه‌ر l به‌رنامه‌ و په‌یڕه‌و l برنامه‌ و اساسنامه
مقالات فارسی
تنها کسانی که از مطالعه تاریخ سر باز میزنند، محکوم به تکرار تاریخ اند
عثمان جعفری
4 / 12 / 2020
گفتاری در رابطه با دوران ریاست جمهوری جو بایدن و تاثیر آن بر جمهوری اسلامی و وضعیت اپوزسیون در این دوران

با روی کار آمدن دونالد ترامپ در سال 2016 و در مسیر ریاست جمهوری چهار ساله وی وضعیت سیاسی و اقتصادی ایران با مشکلات جدی مواجه شد. خروج آمریکا از برجام، تحریم های اقتصادی پی در پی، کشته شدن قاسم سلیمانی و محسن فخری زاده و... همگی موانعی را برای سیاست خارجی دولت روحانی و به طور کلی سیاست خارجی و داخلی جمهوری اسلامی به وجود آورد و همچنین موانعی را برای توسعه سیاسی، رشد فناوری هسته ای و به طور کلی برنامه ها و استراتژی های سیاسی ایران ایجاد نمود. موقعیتی که ایران در چهار سال ریاست جمهوری دونالد ترامپ در آن گرفتار شده بود، برای اپوزیسیون ایران خوشایند، امیدبخش و نوید شروعی تازه بود و امید می رفت که با روی کار آمدن دوباره دونالد ترامپ، براندازی رژیم جمهوری اسلامی در دستور کار دولت آمریکا قرار گیرد. زمانی که خبر پیروزی جو بایدن جهان را درنوردید، اپوزیسیون جمهوری اسلامی در شُک فرو رفته بود و حتی امید بازشماری آرای انتخاباتی آمریکا به یگانه امید اپوزیسیون تبدیل شده بود.

42 سال ظلم و ستم و پایمال نمودن حقوق بشر در ایران توسط رژیم، 42 سال تبعید احزاب سیاسی مخالف با جمهوری اسلامی ایران و همچنین ترور، کشتن و ارعاب فعالان سیاسی مخالف با جمهوری اسلامی، رمانتیسیسم فکری را در میان اپوزیسیون تقویت نموده و باعث شده مسائل سیاسی را با پیشداوری احساسات و صبر به لب رسیده حاصل از 42 سال تلاش بی وقفه تقریبا بی ثمر، تحلیل نمایند. تحلیلی به دور از عینیت که به دیدگاهی غیر واقعبینانه و انتزاعی منتهی می شود. برای درک بهتر وضعیت اپوزیسیون در دوران پیش رو لازم است به دور از دگماتیسم فکری، وضعیت آن را در دوران ریاست جمهوری چهار ساله دونالد ترامپ مرور کنیم. قبل از آن باید بر این نکته تاکید کرد که آنچه که اپوزیسیون جهموری اسلامی خواهان تحقق آن هستند، فروپاشی رژیم کنونی است. زیرا تا زمانی که این رژیم پابرجاست، تحقق اهداف اپوزیسیون به هر نحوی تخیلی و محال است. جمهوری اسلامی اصلاح ناپذیر بوده و تنها راه ممکن برای خروج اپوزیسیون از این وضعیت انفعالی، نابودی رژیم جمهوری اسلامی است.

وضعیت اپوزیسیون در دوران دونالد ترامپ:

هرچند سیاست فشار حداکثری، کشته شدن قاسم سلیمانی و محسن فخری زاده تاثیری مثبت در روند فروپاشی سیاسی و نابودی جمهوری اسلامی ایران داشت، اما نباید در دام مغالطه تعمیم شتابزدهافتاد وحکمی کلی صادر کرد.

سیاست انزوا طلبی دونالد ترامپ:

1-خروج نیروهای نظامی آمریکا از منطقه: خروج نیروهای نظامی آمریکا از منطقه و بازگرداندن آنها به آمریکا، تهدیدی برای صلح در منطقه ایجاد میکرد و موجب می شد که جمهوری اسلامی از فرصت عدم حضور نیروهای آمریکایی استفاده کرده و زمینه کلونیالیزه کردن نیروهای نظامی تروریسم در خاورمیانه را به دست آورد. در این صورت حضور تروریسم در منطقه، امنیت منطقه را تهدید می کرد و زمینه حضور نظامی برای جمهوری اسلامی فراهم می آمد. احزاب کورد در تبعید نیز در جنوب کوردستان(اقلیم کوردستان عراق) با خطر جدی حضور سپاه پاسداران در منطقه مواجه می شدند.

خروج نیروهای آمریکایی از منطقه به منزله عدم کنترل فعالیتهای تروریستی سپاه پاسداران در منطقه بود و پیشرفت فعالیتهای تروریستی در منطقه موجب پیشبرد برنامه های جمهوری اسلامی خارج از مرزهای خود که به هدف ایجاد توازن نظامی با آمریکا، استقرار در منطقه و حفظ ژئوپاسیفیک و امنیت مرزهای خود بود، عمر جمهوری اسلامی ایران با حفظ ژئوپاسیفیک و حفظ صلح در مرزهایش رابطه مستقیم دارد و مطمئنا تمدید طول عمر جمهوری اسلامی به مزاج اپوزیسیون خوش نمی آید. در این صورت پراکتیزه کردن برنامه های تامین امنیت مرزها و یکپارچگی ایران کاملا مهیا می شد. آنارشی به عمل آمده بعد از خروج نیروهای آمریکا از منطقه بخشی از مواد لازم جهت دخالت در امور کشورهایی نظیر عراق و سوریه و ادامه فعالیتهای تروریستی و نا امن کننده منطقه به منظور حضور خود ایران در این مناطق بود تا بتواند به راحتی و به دور از مرزهای خود فعالیت نماید و به تهدیدات آمریکا پاسخ دهد در حالی که خارج از مرزهای خود است و کنترل مرزهای خود را نیز در اختیار دارد. پس استمرار فعالیتهای نظامی ایران در منطقه مستمر بود اگر دونالد ترامپ سیاست انزواطلبی را همچنان در پیش میگرفت.

2- برنامه حمایتگرایی اقتصادی دونالد ترامپ در برابر چین: مسئله انزوای اقتصادی آمریکا و پروتکشنیسم اقتصادی و همچنین اعمال تعرفه بر کالا های چینی زمینه همکاری آمریکا و چین را کمرنگ و حتی از بین می برد. ناسازگاری دو قطب اقتصادی جهان موجب میشد که برای بقای رژیم جمهوری اسلامی فرصتی ایجاد شود تا با ”سواری رایگان” دادن به جمهوری خلق چین ضمانتی برای بقای خویش و فرار از چنگ سیاست فشار حداکثری ایجاد کند. ناگوارترین کابوس برای رژیم جمهوری اسلامی در حال حاضر همکاری آمریکا و چین و به توافق رسیدن آنها بر سر ایران است که در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ و حتی با فرض پیروزی وی در دوربعدی انتخابات، تصور نمی شد.

همانگونه که در توضیحات بالا لحاظ شد، تاملی واقعبینانه در مورد اینکه آیا سیاست خارجی دولت ترامپ به نفع اپوزیسیون بوده و یا خیر، این مساله را آشکار میسازد که بقای جمهوری اسلامی ایران در گرو سیاستهای دونالد ترامپ و استمرار این سیاستها در چهار سال بعدی ریاست جمهوری وی بود. نفرت پراکنی دونالد ترامپ نسبت به جمهوری چین در میان آمریکاییان و به طور کلی سیاست چین ستیزی، باعث شد جمهوری اسلامی ایران سیاست بی طرفی خود را کنار بگذارد و رابطه اقتصادی با چین را عملی کند. توافق ایران با چین به شرط سیاست چین ستیزی دونالد ترامپ، توسط ایران اجرایی شد. زیرا جمهوری اسلامی ایران خود را آماده ساخته بود که دونالد ترامپ دور دوم انتخابات آمریکا را نیز پیروز شود. جمهوری اسلامی ایران جنگ اقتصادی میان آمریکا و چین را که ابتدا به صورت مذاکرات ارزی و سپس به صورت تعرفه ها بود برای خود فرصت قلمداد کرد و با پناه بردن به آغوش چین راهکار تازه ای برای خلاصی از فشارهای اقتصادی و نهایتا نابودی انتخاب کرد. پس نهایتا نتیجه میگیریم که سیاستهای دونالد ترامپ راهکار تازه ای برای تداوم سیاست خارجی موفق و پر بازده برای ایران بود.

🔴وضعیت اپوزیسیون در دوران جو بایدن

برداشتن تحریمهای اقتصادی و بازگشت به برجام:

بر خلاف دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، که دیپلماسی و قدرت نرم آمریکا تحلیل رفته بود یا دقیقتر دونالد ترامپ موجب تحلیل رفتن آن بود، در دوران جو بایدن دیپلماسی و قدرت نرم آمریکا با همان شکوه قبلی به میدان خواهد آمد. دولت بایدن برای برداشتن تحریم های اقتصادی و بازگشت به برجام شرطهایی را وضع خواهد کرد که اولا: ایران نیروهای نظامی خود را از منطقه عقب بکشد و دوما: جمهوری اسلامی ایران برنامه موشکی خود را متوقف کند که مطمئنا جمهوری اسلامی ایران مقید به این دو شرط نیست و هرگز آن را قبول نخواهد کرد. شرطهای دولت بایدن برای بازگشت به برجام همان شروطی است که دولت ترامپ برای بازگشت به برجام گذاشته بود.

سلاح دیپلماسی آمریکا در این دوره با جمهوری اسلامی ایران به نتیجه ای راه نخواهد یافت بلکه با سایر کشورها از جمله چین منجر به همکاری خواهد شد. مطمئنا وضعیت جمهوری اسلامی ایران در دوران بایدن بهتر از دوران ترامپ نخواهد بود و این برای اپوزیسیون ایران خوشحال کننده است.

روند جهانی سازی و سیاست جو بایدن:

تا قبل از دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ، گلوبالیزاسیون اولویت سیاست خارجی آمریکا بود. ایجاد مجموعه ای در هم تنیده از ارتباطات که کشورها را از لحاظ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به هم وابسته می کرد. در این پروسه تغییر در ساختار سیاسی کشورهایی همچون ایران که مرزهای اقتصادی خود را به روی بقیه کشورهای جهان می بستند، اولویت سیاست خارجی آمریکا را تشکیل می داد. مبارزه با ناسیونالیسم اتوریتر و گشودن درهای اقتصاد ناسیونالیستی پروژه ای بود که آمریکا به آن عمل می کرد. دولت چین نیز همین سیاست را در پیش گرفته است. مطمئنا برخلاف دونالد ترامپ که از قاعده مستثنی است تاکید جوبایدن نیز برهمکاریهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی میان ملتها است. تغییر ساختار سیاسی برخی کشورها از ناسیونالیسم اتوریتر به ناسیونالیسم دمکراتیک بخشی از برنامه سیاسی آینده جو بایدن خواهد بود. البته این مساله در مورد ایران کمی متفاوت تر است که به آن اشاره می شود.

مسیری که حکومت جهانی در حال طی کردن آن است:

اپوزیسیون جمهوری اسلامی اغلب سیاستهایی را اتخاذ می کنند، که با مسیر تاریخ و مصالح و منافع ژئوپلیتیک نظام جهانی همخوانی ندارد. اینگونه مسیرهای سیاسی تنها منجر به سردرگمی، آرمانهای انتزاعی، افسانه ای و بدور از واقعیت منجر خواهد شد. یا سرانجام به نتیجه ای پیشبینی نشده و به دور از اهداف سیاسی مطلوب خواهد رسید. برای پی بردن به اینکه آینده اپوزیسیون ایران، در دوران آتی ریاست جمهوری های ایالات متحده، در دوران بایدن و به طور کلی پانزده سال آینده چگونه خواهد بود باید مسیر تاریخ را باهم مختصرا مرور کنیم و با لنز جغرافیای سیاسی به مسائل بنگریم. به گفته جورج سانتایانا: تنها کسانی که از مطالعه تاریخ سر باز میزنند، محکوم به تکرار تاریخ اند.

گلوبالیسم مسیری حتمی است که جهان را فراگیر خواهد کرد. گلوبالیسم نه یک ایدئولوژی، بلکه روندی حتمی در تاریخ صد سال آینده جهان است. شی جین پینگ در تاریخ 22 سپتامبر امسال خطاب به مجمع عمومی سازمان ملل گفت: کسانی که با روند جهانی سازی مقابله می کنند، مانند شترمرغ سر در ماسه فرو کرده اند و مانند دون کیشوت، نیزه در باد تکان می دهند. گلوبالیسم روندی است که در کانون صلح های مداوم و پی در پی تکوین یافته و فناوری ارتباطات و تکنولوژی آن را تسریع می بخشد. در تاکید شی جین پینگ بر جهانی سازی در می یابیم که جمهوری اسلامی ایران توان مقابله با روند تاریخ را نداشته و سرانجام محکوم به تکرار تاریخ است. هرچند در میان اپوزیسیون جمهوری اسلامی نیز هستند احزاب و افرادی که به تکرار تاریخ محکوم اند.

دینامیسم توسیدیدی و تغییرات ژئوپلیتیکی آینده ایران:

آمریکا در سال 2011 سیاست Pivot to Asia یا سیاست چرخش به سوی آسیا را اتخاذ کرد. با رشد کشورهای آسیای شرقی همچون چین و تبدیل شدن چین به رقیب تجاری آمریکا، کانون توجه سیاست آمریکا از خاورمیانه به چین و آسیای شرقی تغییر یافت. تله توسیدید بدین معنی است که قدرت مستقر(آمریکا) از خیزش قدرت در حال توسعه به هراس می افتد و سرانجام به جنگی محتوم ختم خواهد شد. هم چین و هم آمریکا از این جنگ محتوم آگاهند و برای جلوگیری از به دام افتادن در تله توسیدید باید با همکاری همدیگر نقشه جهانی صد سال آینده را که به توازن دو قطب بیانجامد عملی سازند. نقشه خاورمیانه جدید بدین منظور طراحی شده و برای جلوگیری از فاجعه جنگ جهانی سوم و برخورد آمریکا و چین با یکدیگر عملی شدنش حتمی است. --نقشه پایین--

با توجه به نقشه و مسائل ذکر شده به این نتیجه میرسیم که اپوزیسیون جمهوری اسلامی به طور کلی با آینده ای روشن رو در رو است. به شرطی که سیاستهایش با مسیر تاریخ و تغییرات ژئوپلیتیکی آینده همراه باشد.

در سالهای پیش رو و همچنین در دوران جو بایدن شاهد همکاری های جدی بین آمریکا و چین خواهیم بود. بدین ترتیب سیاست های ملی گرایانه جمهوری اسلامی ایران در 15 سال آینده با شکستی کلی روبه رو خواهد شد. برای احزاب کورد مخالف جمهوری اسلامی بهترین سیاست سیاست ناسیونالیسم دمکراتیک است نه چیزی دیگر.



بۆچوونه‌کان
بۆچوون بنووسه‌

ناو:  

ئیمه‌یل:  

تێکستی کۆمێنته‌که‌ت  
ژماره 62
بڵاوکراوه‌یه‌کی سیاسی گشتییه، ئۆرگانی ڕاگه‌یاندنی یه‌کێتی دیموکراتی کوردستان ده‌ریده‌کات‌
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12
مقالات فارسی
قرارداد بیست و پنج ساله ایران و چین ( 1)
تنها کسانی که از مطالعه تاریخ سر باز میزنند، محکوم به تکرار تاریخ اند
مافی کۆپی کردن پارێزراوه‌ بۆ سایتی یه‌کێتی دیموکراتی کوردستان 2009 ده‌سپێک l هه‌واڵ l بۆنه‌ و ڕێوڕه‌سم l کۆمیته‌کان l خه‌باتی ئاشتیخوازانه‌ l ئه‌رشیف l ڤیدیۆ l په‌یوه‌ندی